
Önce çok boğucu olur herşey. Gözüne kötü görünür bir süre boyunca pek çok şey.
Bulanıklaşır, kararır, koyu bir maviliğe, lacivertimsiliğe bürünür herşey.
Sonra başlar birbirinden celalli gökgürültüleri! İşte o zaman zannederki insan bir küçük kıyamet kopmakta(!?) Ardından Rabbim yağmuru bahşeder. Rahmet yağdırır. Bereket verir. Toprağın o mis gibi kokusunu verir. çer çöp herşeyi siler süpürür Rahmet Deryası. Esas muhteşemlik yağmurdan sonra güneşin açmasıdır. Pencereler açılır o tertemiz toprak kokulu hava derin nefesler alınarak içe çekilir. Gel gör ki o çıkan Gökkuşağı Seni senden alır! Rabbim bu kadar mı güzel, bu kadar mı kusursuz olur? İnsanlar renkleri nelerden çalmışlar belli oluyor :-)
Şunu da unutmamak lazım ''Ancak yağmurdan sonra gökkuşağı çıkar!''